W kolejnym wpisie chciałbym podjąć tematykę ubezpieczeń niskiego wkładu własnego tzw. UNWW. Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego tzw. UNWW jest niczym innym jak jednym z kolejnych zabezpieczeń spłaty kredytów hipotecznych stosowanych przez Banki. Ubezpieczenie obejmuje kwotę stanowiąca równowartość różnicy pomiędzy wysokością wkładu własnego wymaganego przez Bank, a wysokością wkładu rzeczywiście uiszczaną przez klienta Banku.
Charakterystyczne dla tego produktu jest to, że stroną umowy ubezpieczenia nie był kredytobiorca lecz bank oraz towarzystwo ubezpieczeń. Niezależnie od tego, to Kredytobiorca był zobowiązany do ponoszenia kosztów ubezpieczenia czyli opłacenia składki. Ponadto w przypadku braku spłat rat kredytu Kredytobiorcę obciążało ryzyko regresu Zakładu Ubezpieczeń, które po wypłacie odszkodowania na rzecz Banku mogło zażądać jego zwrotu od Kredytobiorcy.
Taki sposób ukształtowania stosunków prowadzi do wniosku, że Ubezpieczenie Niskiego Wkładu Własnego w swojej istocie zabezpiecza wyłącznie interesy Banku, a nie Kredytobiorcy. Z tego względu Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn. akt XVII AmC 2600/11, uznał za niedozwolone i zakazał jednemu z banków stosowania następującej klauzuli umownej:
„Jeżeli z upływem pełnych 36 miesięcy okresu ubezpieczenia nie nastąpi całkowita spłata zadłużenia objętego ubezpieczeniem ani inne zdarzenie kończące okres ubezpieczenia. Ubezpieczenie podlega automatycznej kontynuacji, przy czym łączny okres ubezpieczenia nie może przekroczyć 180 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nastąpiła wypłata Kredytu. Kredytobiorca upoważnia ……….. do pobrania środków tytułem zwrotu kosztów ubezpieczenia w wysokości 4,5% różnicy pomiędzy wymaganym wkładem własnym Kredytobiorcy, a wkładem wniesionym faktycznie przez Kredytobiorcę tj. ……………… zł oraz zwrotu kosztów z tytułu kontynuacji przedmiotowego ubezpieczenia z rachunku bankowego wskazanego w § 6 bez odrębnej dyspozycji”.
Kredytobiorcy decydując się na wytoczenie powództwa przeciwko Bankowi o zwrot środków zapłaconych na pokrycie kosztów UNWW są zobowiązani do wykazania szeregu okoliczności warunkujących uznanie danej klauzuli za abuzywną, tj. niedozwoloną co często nastręcza szereg trudności.
Bogata praktyka w reprezentowaniu klientów w tym obszarze pozwala mi stwierdzić, że w zasadzie każdym roszczeniu z tzw. UNWW pojawia się kilka elementów wspólnych tj.
- Klienci nie wiedzieli, że to Bank będzie uposażonym z umowy, a nie Kredytobiorca,
- Postanowienia warunków umów ubezpieczenia nie były z klientami negocjowane lecz odgórnie narzucane.
- Klienci nie mieli wglądu do treści umowy ubezpieczenia łączącej Bank i Towarzystwo Ubezpieczeniowe.